Alle berichten van admin

Blog: Aboriginals in Australië

Na enkele maanden in Australië te zijn vragen al diverse mensen vanuit Nederland “heb je al Aboriginals gezien?” Een iets wat ongenuanceerde vraag, maar begrijpelijk, omdat ook onze indruk was dat je deze bevolkingsgroep zou aantreffen als stammen die in afgelegen gebieden leven.

De werkelijkheid zit voor een groot gedeelte iets anders in elkaar.

De bevolking van Australië, in 2015 grofweg 22 miljoen inwoners, is voor het grootste deel van Europese, voornamelijk Britse, afkomst. Het aantal aboriginals, de oorspronkelijke bewoners van Australië, bedraagt maar 1,5% van het totaal aantal inwoners. De meeste aboriginals leven in Queensland, gevolgd door New South Wales, Western Australia en Northern Territory.

In deze blog probeer ik met name te beschrijven hoe iemand die enkele maanden in Australië is tegen deze bevolkingsgroep aankijkt en dit ervaart, want hoe je het ook bekijkt, het onderwerp Aboriginals ligt gevoelig in Australië en brengt veel discussie met zich mee.

Geschiedenis Aboriginals in het kort

De Aboriginals vormen de oorspronkelijke bewoners van het Australische continent en zijn een van de oudste volken op aarde. Ze kwamen ongeveer 40.000 jaar geleden vanuit Zuidoost-Azië naar Australië. De Aboriginals waren jagers en verzamelaars; de mannen gingen op jacht en de vrouwen en kinderen verzamelden overig voedsel.

Toen de eerste blanke Engelse kolonisten rond 1788 op de oostkust arriveerden, werd het continent vermoedelijk bewoond door ongeveer 300.000 Aboriginals. Tegenwoordig leeft bijna niemand nog geheel volgens de oude gebruiken en veel Aboriginals hebben zich aangepast volgens westerse maatstaven. Alleen in aboriginal dorpen wordt nog in de eigen taal gesproken.

De afgelopen 200 jaar is hun aantal sterk teruggelopen door uitroeiing en door de Europeanen meegebrachte besmettelijke ziektes. Verder werden de beste stukken land door de blanke kolonisten ingenomen en moesten de Aboriginals genoegen nemen met de meest onherbergzame en onvruchtbare delen van Australië. Na de vondst van uranium en bauxiet in deze gebieden in de jaren 嘉盛外汇 zestig van de vorige eeuw werden ze zelfs gedwongen om naar nog onvruchtbaarder woonplaatsen te verhuizen. De schadevergoeding die de Aboriginals kregen stelde niet veel voor. Ook het regeringsbeleid om de achterstelling van de Aboriginals op allerlei gebied (o.a. onderwijs, gezondheidszorg en werkgelegenheid) te verbeteren, levert nog niet veel positieve resultaten op.

Aboriginals vandaag

Na bovenstaande gelezen te hebben, merk je in het dagelijks leven in Australië een paar dingen.

Ten eerste zie je inderdaad in de grote steden als Melbourne, Perth of Sydney geen Aboriginals, uitgezonderd de enkeling die op een didgeridoo speelt om toeristen te vermaken. Reis je meer noordelijk en landinwaarts dan loop je deze bevolkingsgroep eerder tegen het lijf. Helaas zie je als toerist vrijwel direct de negatieve kant, namelijk een groep Aboriginals lopend en hangend op straat. Vaak gaat dit gepaard met het drinken van alcohol, waardoor alles een wat verwaarloosde indruk maakt. Zou je de geschiedenis niet kennen, dan zou je deze mensen vlug negeren en waarschijnlijk de mening krijgen dat het zwervers zijn die uitzijn op criminaliteit.

Hiermee komt het tweede punt om de hoek, namelijk dat grote groepen Aboriginals op dit moment voor redelijk wat overlast zorgen in diverse gebieden. Het gebruik van alcohol is zeer groot en ondanks dat de Aboriginals 1,5% van de bevolking vormen, bestaat 28% van de gevangenen uit Aboriginals.

Een situatie die lastig is, vooral omdat integreren van Aboriginals in de Australische maatschappij zeer moeizaam verloopt.

Indruk als toerist

Wat je meekrijgt als toerist als je wat doorvraagt over de hedendaagse problemen is wat hypocriet te noemen.

Je krijgt de indruk dat elke Australiër goed weet wat de geschiedenis inhoud, maar zich ook distantiëren van dit onderwerp. Dit gaat zelfs zo ver dat er voldoende Australische burgers zijn, vaak wonend in de stad, die nog nooit een Aboriginal hebben gezien, laat staan fatsoenlijk heeft ontmoet. Door deze afstandelijkheid wordt de kloof alleen maar groter en zullen beide bevolkingsgroepen weinig moeite doen om meer naar elkaar toe te groeien.

Aan de andere kant probeert elk dorp of stad de toerist te laten zien dat ze de geschiedenis oprecht respecteren door je naar een ‘Aboriginal Art Centre’ te sturen. Je krijgt al vlug het gevoel dat ze dit doen voor hun eigen gemoedstoestand. Doorvragen over dit onderwerp werkt vaak niet in je voordeel, medewerkers van toeristenbureaus voelen zich ongemakkelijk, of weten simpelweg niet beter.

Omdat de overheid diverse projecten heeft lopen om Aboriginals tegemoet te komen voor ‘geleden kosten’, stuit dit tegen de borst van de hardwerkende (blanke) burger (zoals dit mooi omschreven wordt). Het is dan enerzijds te begrijpen dat er frictie ontstaat als de Australische burgers hun belasting, boodschappen, premies e.d. gewoon moeten betalen, terwijl Aboriginals hierin gesubsidieerd worden.

Toekomst

Moderne Aboriginals die zich zeer proactief mengen in deze discussie zijn van mening dat de Aboriginal gemeenschap geen excuus heeft voor het gedrag wat je op straat ziet en dit niet te wijten is aan het verleden. Het is simpelweg hun eigen gedrag en leefomgeving wat moet veranderen. Zij zijn dan ook volop bezig om projecten op zetten om werk te verschaffen, bijvoorbeeld in de mijnbouw, die hier nog volop floreert. Zij vinden dat Aboriginals zichzelf moeten kunnen onderhouden en zich moeten integreren met de overige Australische bevolking. Uiteraard een proces wat langzaam gaat, maar erg positief klinkt.

Daarnaast heeft de regering toegegeven dat het fout was om jaren geleden stukken land toe te eigenen aan Aboriginals, om ze eigenlijk daar maar ‘weg te stoppen’.

Hoewel bovenstaande al een stuk positiever klinkt dat eerdere projecten, is de keiharde waarheid dat er tijdens Cyclone Marcia en Cyclone Lam, die in februari 2015 Queensland en The Northern Territory trof, alleen door de laatstgenoemde staat hulp werd geboden aan afgelegen Aboriginal dorpen, door burgers te evacueren. Queensland deed dit niet en hier werd verder eigenlijk ook niet veel aandacht aan gegeven, behalve, volledig in het Engels overigens.

Om als toerist alles te weten te komen over de volledige geschiedenis van oude Aboriginal stammen welke in Australië leefde is voldoende informatie en er zijn ook plaatsen waar je bijvoorbeeld nog wandtekeningen kunt vinden.

Om een eerlijke mening te krijgen over hun huidige plaats in de maatschappij en de eerste indruk die ze nu achterlaten moet je meer moeite doen, of deze is erg ongenuanceerd. Uiteraard kun je informatie inwinnen om, eventueel onder begeleiding van een gids, een aboriginal dorp te bezoeken. Je krijgt hierdoor in ieder geval een breder beeld van de actuele uitdagingen van deze bevolkingsgroep.

Een en ander is wellicht wat te vergelijken met de Indianenstammen in de VS of de Maori in Nieuw Zeeland. Bij deze laatste moet echter direct gezegd worden dat de integratie vanaf het begin al veel soepeler is verlopen.

Leuk voorbeeld; het nationale rugby elftal, ook wel ‘The All Blacks’ genaamd, bestaat volledig uit Maori afstammelingen en is de nationale trots van Nieuw Zeeland. Hetzelfde respect en passie zie je bij het nationale cricket team, ‘The All Whites’, bestaande volledig uit blanke Nieuw Zeelanders, oftewel Europese afstammelingen.

 

 

Blog: Nieuw Zeeland in 5 weken (1)

Nieuw Zeeland, een populaire bestemming voor Nederlanders, maar eentje waar je vaak wat langer naar toe gaat, omdat het immers niet om de hoek ligt.

Om een indruk te geven wat dit land allemaal te bieden heeft volgt een kort reisverslag, gebaseerd op een verblijf van 5 weken.

In ons geval zijn we op het zuider eiland begonnen en doorgereisd naar het noorder eiland, maar dit kan natuurlijk ook andersom.

In dit bericht: week 1

Week 1:

Christchurch

De grootste stad van het zuider eiland, welke beschikt over een internationaal vliegveld. De stad staat met name bekend om de zware aardbevingen in 2010 en 2011. Dit is nog duidelijk zichtbaar. Grote, oude gebouwen (o.a. penis enlargement Christchurch Cathedral) staan leeg, worden gerenoveerd of zijn simpelweg verwoest. Ondertussen zie je veel bouwwerkzaamheden en valt met name het winkelcentrum op door de tijdelijke zeecontainers waar winkels nu in zitten.
Het is de moeite waard om het centrum te bezoeken, maar besef wel dat er door deze bouwwerkzaamheden het stadscentrum wat rommeling oogt en daardoor wat minder aantrekkelijk.
Eén dag zou voldoende zijn om Christchurch te bezoeken.

 

Akaroa

Vanuit Cristchurch is het slechts 2 uur rijden naar Akaroa. Met name de route hier naar toe is de moeite waard. Je rijd een bergachtige route door het schiereiland ‘Banks’ (ook wel ‘Banks Peninsula’ genaamd), waarbij je veel baaien passeert en mooie plekken tegenkomt waarvan uit je foto’s kunt maken. Uiteindelijk kom je uit in Akaroa, een Frans georiënteerd dorpje waar je diverse wandelingen kunt maken.

De route naar Akaroa, de wandelingen en uitzichten maken het zeker de moeite waard dit schiereiland te bezoeken, één volle dag is voldoende.

 

Lake Tapeko & Lake Pukaki

Op weg richting Mount Cook kom je langs ‘Lake Tapeko’ en ‘Lake Pukaki’. Bij beide meren heb je kans om mooie wandelingen te maken of om op z’n minst te stoppen om foto’s te maken. Afhankelijk van de lengte van je wandeling kun je beide meren op 1 dag bezoeken, anders heb je de mogelijkheid om bij ‘Lake Tapeko’ te overnachten.

Mount Cook

Gelegen in het centrale gedeelte van het zuider eiland kijk je tijdens je rit richting Mount Cook al tegen de witte bergtoppen aan. Deze route wordt veel gebruikt door fietsers, maar zij moeten opletten dat de weg langzaamaan steeds steiler wordt en het een flink karwei is om uiteindelijk bij Mount Cook uit te komen.

Eenmaal daar is het wel de moeite waard. Deze locatie is onder andere gebruikt voor de ‘Lord of the Rings’ films en dit lijkt logisch. Er liggen wandelroutes om gletsjers te bekijken. Afhankelijk van het weer kunnen deze overigens wel inkort worden.

Oamaru

Terug aan de oostkust van het zuider eiland is er de mogelijkheid om een korte stop te maken in Oamaru. De leukste bezienswaardigheid hier zijn de zeehonden, waar je gewoon naar toe kan lopen via een pier. Daarnaast kun je tickets boeken om deze dieren van dichterbij te zien en er meer over te horen van de verzorgers terplekke.

Dunedin

Het stadje Dunedin is studentenstad met een leuke binnenstad. Er liggen genoeg museums, kerken of winkelcentra om te bezoeken. Daarnaast is het de moeite waard om het centrale treinstation te bezoeken, zeer uniek.

Otago Peninsula

Naast Dunedin komen we langs de ‘Otago Peninsula’. Via unieke wandelroutes kun je hier zeeleeuwen en pinguïns spotten. De kans is groter dat je ‘Blue Penguins’ ziet, dan de iets meer zeldzame ‘Yellow Eyed Penguins’, maar op gezette tijden komen deze dieren vanuit zee aan land en heb je dus kans deze te fotograferen.

Mclean Falls

Gelegen in ‘The Catlins’ liggen de Mclean Falls. De (korte) wandelroutes leiden je langs diverse mooie watervallen in de zeer bosrijk gebied.

Porpoise Bay

Deze baai is misschien niet de meest unieke in Nieuw Zeeland, maar het mooie hier is dat er dolfijnen te vinden zijn. Met wat geduld zie je ze zwemmen, maar bij goed weer kun je het water in gaan om er dichterbij te komen. Om dolfijnen te lokken is de tip om met 2 stenen onder water tegen elkaar aan te tikken. Je hebt dan kans dat ze dichterbij komen.

Week 2 volgt snel…

Thuis

Tja…daar zitten we dan…gewoon thuis op de relaxte hoekbank, laptop op schoot (zonder gedoe met wereldstekkers), lange broek aan, maar de keuken en (eigen!!) toilet op minimale loopafstand.

Het enige ‘wildlife’ wat we gezien hebben de laatste dagen, zijn de iets te dikke poezen, 2 nieuwe cavia’s en een verdwaalde spin in de bijkeuken die nog denkt dat het herfst is.

We zijn dus thuis…en dat is raar!

2 weken geleden bereikte we de kust van Miami. Na wat extreem
regenachtige dagen hadden we wat eerder besloten om onze tent
terug te brengen naar de winkel en de resterende dagen door te
brengen via AirBnB. Gelukkig hebben we nog ideale zonnedagen gehad, waardoor de voorbereiding op de reis naar Nederland zeer
ontspannen was.

De vlucht met Norwegian Air was erg goed (oprecht een aanrader!) en de tussenstop was zoals gepland, erg kort.

Eenmaal op Schiphol was het even wachten op de tassen en konden we de conclusie trekken dat bij alle 16x dat we gevlogen hebben het afgelopen jaar, alles op tijd vertrok en onze bagage ook telkens
netjes aankwam.
Ondanks de wat saaie aankomsthal 4 (waar we van te voren nog niet door de ramen konden gluren), was het ontvangst meer dan prima. Het tv-programma ‘Hello Goodbye’ kon er een puntje aan zuigen en ook Robert ten Brink zou geïnspireerd raken.

Ondanks alle positieve aandacht kwam daar ineens de jetlag en het slaaptekort om de hoek, oftewel de gaarheid sloeg toe. Na 3 uur rijden, waarvan 1 uur file (ja hoor!) stonden we voor onze eigen voordeur, stapten naar binnen en zeiden: “tju…wat hebben wij toch een kleine
huiskamer”.

Het feestje wat volgde op zaterdag was een zeer welkome
verrassing, leuk om veel mensen weer te zien op 1 avond en tegelijkertijd de bevestiging dat we toch echt wel terug in Deurne waren 😉 .

Maar goed, tijd om wat (onzinnige) feiten op een rij te zetten;
– We hebben 39 van de 50 staten in Amerika doorkuist/bezocht.
– Er zijn in totaal zo’n 6600 foto’s gemaakt
– Hiervoor hebben we ruim 60.000km gereden (waarvan 30.909km in de VS)
– De planning was om 7 x te vliegen, dat is 16x geworden.
– Aantal tenten gekocht en teruggebracht in de VS: 5!

De meest gestelde vragen tot nu toe;
– Heb je alles gezien wat jullie wilde? Ja en nog veel meer.
– Wat is het mooiste wat jullie gezien hebben? Weten we niet, al zouden we wel een top 5 per land kunnen maken.
– Is het goed gegaan tussen jullie? Ja, prima. Waar zou je je druk over maken als je veel vrijheid hebt.
– Is Mieke zwanger? Nee!!
– Lust je nog een biertje? Mwaaah, ’t is even wennen na 13 maanden nauwelijks bier te hebben gedronken.

Zoals al eerder vermeld, wij hebben het ontzettend naar ons zin
gehad, waarderen elke vorm van aandacht van de afgelopen maanden en zijn nu druk doende om een baan te zoeken welke bij ons past om zo ook z.s.m. weer in een ‘normaal’ ritme te komen.

400dagen.nl zal blijven bestaan en zal verder worden gevuld met
informatie over onze reis, zodat ook andere reizigers misschien iets aan deze tips hebben. Daarnaast proberen we er ook commercieel wat mee te experimenteren, zoals bijvoorbeeld al een samenwerking met de hotel vergelijkingssite booking.com.

Voor degene die de nieuwsbrieven beu zijn, schrijf je simpelweg uit, anders wordt je af en toe nog wat lastig gevallen…

Aan allen alvast een gezond 2016 gewenst, komend jaar zal voor ons in ieder geval heel wat anders verlopen dan 2015.

De Groeten!

 

 

 

Naar Florida, via zon, regen en Mickey!

We hebben afgelopen weken maar weer wat dingen ondernomen, anders hadden we ook zo weinig om over te schrijven. We denken wel dat we nog niet eerder zoveel verschillende dingen hebben
gedaan in een korte tijd.

Ok, ’t werd even wat herfstachtig zoals eerder al vermeld, dus het werd tijd voor wéér een zomer. Ondanks dat ze het hier gewoon winter noemen, vinden wij dat 25 à 30 graden, een luchtvochtigheid van 100% op sommige momenten toch aardig als zomer klinkt. Het gekke is alleen dat het hier nu om 17:30 donker is, terwijl de
temperatuur nog steeds erg aangenaam is.

We hebben helaas de hevige regenval in Texas niet helemaal kunnen ontwijken. Gelukkig hebben we een aantal keer goed besloten om niet in een tentje te overnachten, waardoor we niet echt last van de overstromingen hebben gehad.
Gelukkig hadden we erg goed weer tijdens ons bezoek aan het ‘Big Bend National Park’. Dit natuurpark ligt helemaal in het zuiden van Texas en grenst aan Mexico. Waar we nog maar enkele weken
geleden naar Canada keken, konden we nu Mexico zien liggen. Een ander feit dat we merkten dat we vlakbij Mexico waren, was de
aanwezigheid van de rijdende douane. We mochten toen we weggingen toch even onze paspoorten laten zien inclusief visum, ondanks dat we naar onze mening er niet echt Mexicaans uitzien.

Tussen de buien door hebben we San Antonio bezocht, met een
verrassend leuk centrum, waar je langs de rivier een sfeervolle route kan volgen.
We wilde Houston misschien nog bezoeken, maar vanwege opnieuw hevige regenval zijn we maar doorgereden om uiteindelijk 2 dagen later in New Orleans aan te komen.

Deze stad is behoorlijk geraakt door ‘Hurricane Katrina’ in 2005 en we vroegen ons af of je hier nog wat van ziet. De TomTom stuurde ons door wat wijken waar de gevolgen nog duidelijk zichtbaar
waren. Zwaar versleten, niet onderhouden, woningen waar nu voor een groot gedeelte armoede heerst en daardoor criminaliteit. Apart om te zien en iets wat ook nog steeds een probleem vormt.
Het centrum van New Orleans is anders. Ook hier zie je nog wel wat onderhoud aan hotels, restaurants, maar het merendeel is nog zoals het was. Het oude centrum bestaat veelal uit laagbouw en de Franse bouwstijl is nog duidelijk zichtbaar.

Het goede weer bracht ons ook weer wat oude bekende vrienden; de muggen! En omdat het eerder die week veel geregend had, zaten er veel en ze waren erg hongerig!! Een poging tot even wat eten klaarmaken in de schemerdonker leverde 17 muggenbulten op aan de voeten…
Op zich logisch dat deze insecten zich hier bevinden, grote gebieden rondom New Orleans bestaan uit moeras. Andere beesten welke je dan tegen kunt komen zijn alligators, welke eigenlijk de hele dag in één houding wat aan de kant van ’t water liggen en richting het eind van de dag langzaam onderwater zakken om het avondeten te
verzamelen…dit lijkt aardig op onze daginvulling op dit moment.

De laatste staat die we wilde bezoeken is Florida. De naam alleen al klinkt zonnig, en dit kwam redelijk overeen. Na een kort bezoek aan de Budweiser brouwerij kwamen we in St. Augustine terecht. Hier werd ons direct verteld dat dit het oudste stadje van Amerika is…maarruh, werd dit ons ook al niet verteld over Boston, een paar
weken terug?? Ach, wat maakt ’t ook uit, we hebben er ons weer een dagje kunnen vermaken en nemen de kennis van geschiedenis van de gemiddelde Amerikaan niet al te serieus.

Toen kwam de grootste verrassing; een gratis bezoek aan Disney World! (bedankt Ruud Adriaans!!)
Waar we normaal gesproken themaparken eigenlijk links laten
liggen, was dit een uitgelezen kans om toch een paar dagen het Las
Vegas voor kinderen te bezoeken.

Disney World, hemels voor kinderen, een hel voor alle ouders die een halve inboedel moeten meeslepen in die hitte, een genot voor ons om dit te mogen aanschouwen. Daarnaast uiteraard volop
genieten van leuke attracties, schelden op de hoge prijzen van eten en souvenirs, maar uniek om dit te kunnen doen.
We hebben in drie dagen 3 van de 7 parken kunnen bezoeken, in principe meer dan genoeg, aangezien we behoorlijk gaar waren van het geslenter tussen de kinderwagens en dikke mensen door.
Uiteindelijk kon de foto samen met Mickey Mouse niet ontbreken en vonden we ’t een erg gave ervaring.

We zijn nu langzaamaan de westkust van Florida aan het verkennen (lees: op wat strandjes liggen) en zullen de laatste 2 weken nog de Everglades, enkele Key’s eilanden en Miami gaan bezoeken. Het
begint nu toch eigenlijk echt wel op een vakantie te lijken…

Zo, dit zal zo’n beetje één van de laatste stukjes zijn waarin we
iedereen op de hoogte stellen. Hierna zal ons leven waarschijnlijk iets wat saaier worden en niet de moeite waard om hier 2 kantjes onzin over vol te kletsen.

Wij genieten hier nog even van zon, zee en strand, over een paar
weken gaan we dan toch echt de winter in.

Foto’s van de afgelopen weken vindt je hier…

Een fijne sinterklaas aan allen! (de pietendiscussie hebben echt niet gemist)

De groeten!

Blog: Boodschappen doen in Australië, duur of niet?

Je bent je reis naar Australië aan het plannen en hebt de meest dure uitgaven al een beetje inzichtelijk gemaakt. Vliegtickets, eventueel autohuur of bustickets zijn al geregeld of ben je aan het vergelijken.

Maar er is nog een kostenpost die belangrijk is, namelijk; wat geef ik uit aan boodschappen? Of hoeveel kost een biertje in Australië?

Na 6 maanden reizen door heel Australië hebben wij vele supermarkten bezocht en proberen je wat richtlijnen mee te geven.

De supermarkt in Australië
De keuze uit supermarkten in Australië is enigszins wat beperkt. De formules Coles en Woolworths domineren samen de markt (marktaandeel samen rond 90%). Je vindt deze winkels dan ook in alle steden (vaak meerdere vestigingen) en in de grotere dorpen.

Aan de oostkust vindt je ook nog Aldi en in de kleinere dorpen moet je het vaak doen met IGA.
Wat in het algemeen opvalt aan de supermarkten in Australië is het feit dat ze geen alcohol of tabak verkopen. Alcohol is te koop in het vaak aangrenzende slijterij, tabak bij de tankstations.

Coles of Woolworths
Je kunt deze twee supermarkten het beste vergelijken met een gemiddelde AH, Jumbo of Plus in Nederland. Het assortiment is redelijk groot (food en non-food) en je kunt er prima boodschappen doen. De prijzen verschillen niet heel veel onderling, afhankelijk van aanbiedingen die ze beide voeren.

Even grofweg per categorie kun je dit verwachten in vergelijking met prijzen in Nederland;
– Zuivel; alle melk gerelateerde producten zijn een stuk duurder dan in Nederland. De prijzen van melk, kaas, desserts e.d. liggen fors hoger. Een pak melk voor een onder $1,- ? Forget it!
– Vlees; prijzen liggen gelijk, dan wel lager dan in Nederland. Met name rundvlees is wat goedkoper.
– Groente/Fruit; in de mix ongeveer even duur. Het ene product kan wat hoger ligger, het andere lager. De prijzen kunnen ook per regio wat verschillen.
– Brood; je kunt al een brood kopen voor $0,85 ! Je betaalt meer voor betere kwaliteit. Over het algemeen liggen de broodprijzen lager dan in Nederland.

Voor alle versproducten in bovenstaande categorieën geldt wel; deze worden 2 dagen voor uiterste verkoopdatum afgeprijsd! Er is altijd wel een hoekje te vinden in een koeling waar deze afgeprijsde artikelen liggen. Hebben ze nog maar 1 dag houdbaarheidsdatum, dan worden ze nogmaals afgeprijsd. Zeer de moeite waard om dit in de gaten te houden!

Overige houdbare boodschappen; deze liggen iets boven de Nederlandse prijzen. Kijk goed naar aanbiedingen, deze kunnen ooit aantrekkelijk zijn.
Bekende A-merken, met als beste voorbeeld Coca Cola, zijn wel een stuk duurder dan in Nederland.

Coles genoot onze voorkeur, omdat deze winkels een duidelijke lijn c-merk artikelen voeren, te vergelijken met AH Basis. Daarnaast voeren zij vaker meer scherpe aanbiedingen.

Aldi
Als je een Aldi in Australië binnenloopt denk je eigenlijk dat je gewoon in Nederland bent. De winkel is eenvoudig, heeft een beperkt assortiment en oogt wat rommelig.
Waar wij verwachtte dat de prijzen laag zouden zijn, viel het op dat deze redelijk gelijk liggen met Coles of Woolworths (enkele artikelen daargelaten). Omdat Aldi met name aan de oostkust te vinden is, hebben wij vooral voor Coles gekozen vanwege het ruimere assortiment.

IGA
Zoals gezegd, deze vindt je met name in de kleinere dorpen. Ondanks dat je blij bent dat er in afgelegen plaatsen een IGA te vinden is, wordt je niet blij van het prijspeil.
Deze formule is het beste te vergelijken met SPAR in Nederland. Vaak kleine winkels, een beperkt assortiment tegen hogere prijzen.

De tip bij deze; sla houdbare boodschappen groot in als je bij een Coles of Woolworths bent, dit bespaart je heel wat dollars.

De formule IGA voert zijn winkels in de staat South Australia onder de naam Foodland.

Alcohol en tabak
Uiteraard wil je tijdens je reis ook wel eens genieten van een biertje of wijntje.
Zodra je de eerste beste slijterij binnenloopt stel je waarschijnlijk je hoeveelheid die je van plan was te drinken even aan.
Alcohol is simpelweg duur in Australië! Het merendeel wordt veroorzaakt door de belasting/accijns die hier op geheven word.
Voor een doos A-merk (bijv. XXXX-Gold) blikjes bier (24 stuks) betaal je al vlug tussen de $40,- of $45,-. Wil je toch Heineken, dan betaal je hiervoor makkelijk $50,-. Aanbiedingen zijn er nauwelijks of zijn niet echte de moeite waard.

De prijzen van wijn liggen redelijk gelijk met die in Nederland en wil je simpelweg goedkoop dronken worden, dan is er nog altijd ‘goon’. Deze mix van overblijfselen van wijn wordt verkocht in zakken van 5 liter en is redelijk goedkoop.

De prijzen van bier of wijn in cafés of restaurants liggen rond $6- tot $10,- per glas/flesje, afhankelijk van het type restaurant je bezoekt. Sommige hostels met een bar durven dit ook te vragen, maar dit verschilt wel.

Wat kosten sigaretten in Australië?
Nadat je wat alcohol hebt ingeslagen kun je maar beter stoppen met roken. Voor een pakje sigaretten (A-merk, normale inhoud), betaal je al vlug $20,- (sommige merken zijn iets goedkoper).
Je ziet dan ook een stuk minder mensen roken dan in Nederland viel ons op, wat ook niet gek is.

Mocht je na Australië op doorreis zijn naar Nieuw Zeeland, dan kun je bovenstaande prijzen ook verwachten, al is tabak daar nog duurder.

Conclusie:
Wees kritisch tijdens je bezoek aan de supermarkt, probeer huismerken en ben scherp op aanbiedingen. Hierdoor kun je ooit best voordelig je boodschappen inladen.
Alcohol en tabak blijven duur, hier ontkom je niet aan.

365 van de 400 dagen weg!

Even geen stukje over waar we nu zijn en wat we allemaal wel of niet hebben meegemaakt, maar tijd voor een terugblik.
Waarom? Vandaag zijn we precies een jaar weg.
En ach, over een paar weken doen alle tv zenders en kranten ’t ook, dus waarom wij niet.

We zullen antwoord geven op alle vragen/opmerkingen, zoals vooraf; ‘wat gaan jullie doen???’, ‘is een jaar niet lang?’, ‘hebben jullie echt je baan opgezegd?’, ‘je gaat carnaval echt wel missen’ en tijdens de reis met name via whatsapp; ‘eej, hoe’s de vakantie?’, ‘je mist hier niks’, ‘waar zitten jullie nu, ik lees die blog nie..’ en vele andere.

Ergens rond het weekend van 9 november 2014 hebben we voor ’t laatst friet met een frikadel (en een portie bitterballen) gegeten, “wat zouden we dit gaan missen, not!!”.
Het huis nog maar een keer opgeruimd, de backpack langzaamaan ingepakt en ondanks het afscheidsfeestje eerder, toch nog iedereen een keer gezien.
Een jaar daarvoor al een beetje begonnen met de voorbereiding en het aankondigen dat we dit toch echt wel gingen doen. Het geregel van de juiste visums hadden we gelukkig achter de rug, we hebben afscheid genomen op het werk (“geven jullie echt je baan op? In deze tijden van crisis?” Ja, dat doen we..), het was eigenlijk alleen nog aftellen.

Hoe dan ook, op een brakke woensdagochtend, veel te vroeg, hebben we onze backpacks in de auto gegooid en zijn we naar Schiphol gereden.
Backpack…ook wel simpelweg een grote rugzak genoemd, maar als je lang gaat reizen heet dat ineens een backpack. Ondanks alle tips op internet neem je toch teveel mee en laadt je het ding onpraktisch in. “Ach, we hoeven ‘m toch niet lang te dragen als we in Melbourne aankomen, dan kijken we daar wel verder…” hoor ik ons nog praktisch denkend zeggen.
Na een zeer prettige vlucht van 23 uur stapte we enigszins gaar de aankomstterminal uit in Melbourne. Blijkt het daar toch tegen de 30 graden te zijn en staan we daar in semi-winterkleding met onze backpack op de rug onhandig om ons heen te kijken waar toch dat goedkope hotel ligt op loopafstand van het vliegveld. Na 10 minuten lopen vallen alle (dollar)kwartjes ineens tegelijk; de backpack is waarschijnlijk te zwaar, is niet goed afgesteld en waar niemand over praat op internet; waar laat je je overige bagage, oftewel die andere rugzak en tas met laptop/tablet??

Hoe dan ook, de reis was begonnen!

De eerste weken voelen nog als vakantie, je bent ver weg van huis, het weer is anders…je hersens zeggen eigenlijk: “over 2 weken zit ik weer thuis, op mijn eigen toiletpot”.
Maar nee hoor, wij hebben besloten om allereerst bijna 6 maanden in een omgebouwd bestelbusje te gaan wonen. Waar we in Nederland plannen hadden om groter te gaan wonen, zijn we enigszins achteruit gegaan op de vierkante meters.
En dat was wennen, maar gelukkig niet lang. Want al snel werd dit geen vakantie, maar gewoon een manier van leven, omdat je toch op zoek gaat naar wat ritme. Je wordt vlug praktisch en kijkt naar andere dingen; wat doet het weer (nóg belangrijker dan in NL), hoe laat gaat de zon etoro onder (of sta ik in het donker buiten te koken tussen de insecten), hoe werkt een Australische blikopener, waarom zit er tussen de wereldstekkers van de Action geen stekker die in Australië past en misschien de belangrijkste van allemaal; hoe bewaren we ons eten zonder koelkast en stroom?

Oftewel, alles wat je doet duurt wat langer dan in Nederland, vergt wat meer voorbereiding en je past je hier op aan.
Al dit komt af en toe met enige frustratie, want ja…je bent dan wel aan de andere kant van de wereld maar je karakter verandert niet direct…

Dit alles valt in het niet zodra je verrast wordt met onverwachte mooie dingen. Zoals eerder beschreven in wat reisverslagen zijn de kleine dingen het gaafst. Wakker worden rond zonsopgang met je bestelbusje aan het strand, het geruis van de zee op de achtergrond en vele kangoeroes op de voorgrond! ’s Avonds wat eten klaarmaken op je 2-pitter in de Grand Canyon, Amerika, met een eland naast je…simpel, maar mooi!

Oud&Nieuw in Sydney was een hele happening, maar ook weer de bevestiging dat we eigenlijk probleemloos al 6 weken van huis zijn.
En zo zijn er vele maanden ontzettend snel voorbij gegaan. Contact met thuis bevestigde dit extra, omdat je je dan pas realiseert dat alles gewoon doorgaat.
De eerder genoemde frustraties zijn minder en vooral korter geworden, omdat je doorkrijgt hoe dingen te regelen, zodat we onze reisplannen gewoon door konden zetten.

De keuze om naar Fiji en Hawaï te gaan is een heel goede geweest. Niet alleen omdat dit mooie bestemmingen zijn, maar ook omdat we later in Amerika nog steeds ‘met het goede weer mee konden reizen’.

Iedereen maakt zo’n reis op zijn/haar eigen manier. Wij hebben de eerste paar weken onze manier ontdekt en dit al 12 maanden lang volgehouden, op een voor ons zeer prettige manier. Hierdoor hebben we gezien wat we wilde zien en misschien wel meer.
We hebben vele ‘backpackers’ zien rondhangen op straat of bij een hostel waar ze dan al weken/maanden zitten. Ze kunnen niet veel doen, omdat ze geen geld hebben en geen werk kunnen vinden (of geen zin hebben in fruitplukken onder een brandende zon). Ondertussen zijn zij ook aan ’t reizen, maar naar onze mening heeft dit weinig met reizen te maken…
Uiteraard hebben wij ook een budget en hebben we op ontzettend veel momenten keuzes moeten maken waar je je geld aan uitgeeft, achteraf gezien hebben wij niet het gevoel dat we daardoor unieke dingen gemist hebben.

Wat we allemaal “geleerd” hebben tijdens een jaar is moeilijk te zeggen. We weten in ieder geval dat we er geen seconde spijt van hebben dat we dit gedaan hebben. We hebben mooie dingen gezien, die we waarschijnlijk nooit meer gaan zien, al helemaal niet op deze manier.
Ok, ons Engels is er flink op vooruitgegaan, we weten dat chipszakken kapot knappen in de bergen en dat benzine in de tank kan koken als je met 45 graden door de Outback rijdt, mooi toch!
We zijn wat meer ‘wereldwijs’ geworden, hebben kunnen zien hoe dagelijkse dingen geregeld zijn in andere landen en hebben mensen ontmoet die dit haarfijn konden uitleggen.

We hebben ook geen spijt dat we onze baan hebben opgezegd, dit biedt simpelweg weer nieuwe kansen waarvan we overtuigd zijn dat deze gaan komen. En laten we eerlijk zijn, op een periode waar we ongeveer 45 jaar werken, is 1 jaar reizen niet zo heel veel…

“Gaan jullie dit samen wel volhouden?” Is ook een veelgestelde vraag…nou ja, blijkbaar wel!

We hebben nog een aantal weken te gaan. Zijn we al met de terugkomst bezig? Ja, en ook bewust. We zijn nuchter genoeg om te beseffen dat we in januari weer in een normaal ritme gaan leven, waarbij werken, sporten, op stap gaan en vakantie (jawel!!) tot de dingen behoren.
Het aantal filmpjes en foto’s staat inmiddels op ruim 6300, deze zijn al uitgefilterd! We zullen dan ook niemand uitnodigen voor een gezellige dia-avond. Het aantal hits op onze site zijn er ruim 16.000. Deze heeft google waarschijnlijk binnen 0,01 seconde, maar wij zijn er trots op!

Wij leven nog een paar weken ons leventje op de manier waarop we dit het afgelopen jaar gedaan hebben, wat daarna komt zien we positief in, al zal het wennen zijn om weer op je fiets door de ijzige kou te moeten fietsen met je handen in je mouwen gestoken (want waar heb je die verdomde handschoenen dan ook neergelegd 13 maanden geleden?!).

Wat hebben we gemist? Niets, maar toch wel wat denken we. Waar wij veel ‘wildlife’ hebben gezien, zijn ze binnen de vriendenkring ook als beesten tekeer gegaan, wat als gevolg heeft dat we nog 9x beschuit met muisjes mogen gaan eten.

En ja, we hebben carnaval moeten overslaan. Hebben we ’t gemist? Niet zozeer het 5 dagen verkleed rondlopen met een biertje in je hand, maar we zijn wel weer toe aan een leuke stapavond.

En nee en oprecht, die frikadellen en bitterballen hebben we echt niet gemist, maar ach…als ze voor onze neus liggen laten we ze niet koud worden.

Tot over een paar weken,

De groeten!

Van west naar oost, via Nederland en Holland

Zó…daar zijn we weer, klaar voor een nieuw verhaal, want wat wij allemaal hebben meegemaakt de laatste weken…dus ga er maar eens snel voor zitten…

Yellowstone samengevat; erg gaaf! We dachten al het één en ander te hebben gezien ondertussen, maar de diversiteit van landschap en wilde dieren maakt dit park erg mooi.
Het park staat bekend om vulkanisch landschap en geisers, maar ook om bizons, zwarte beren en elanden/herten/reeën.
In wat folders over dit park stond dat er gemiddeld elk jaar 1 persoon overlijd door een aanval van een grizzly beer. Toevallig waren het er dit jaar al 3, dus wij konden er gewoon veilig rondlopen, hadden wij ff geluk!
Zodra je het park binnen komt rijden stop je nog voor de eerste bizon, maar binnen enkele minuten rijden zie je kuddes van deze dieren staan. Na flink wat bizons op de foto te hebben gezet, konden we de conclusie trekken dat dit toch echt wel erg lelijke dieren zijn, maar gaaf om in het echt te zien, vooral als ze net voor je auto oversteken.
Het vulkanisch landschap met de verschillende kleuren blijft erg indrukwekkend en uiteraard hebben we ook een bezoekje gebracht aan “Old Faithfull”, de geiser die elk 1,5 uur begint te spuiten.

Een klein stukje ten zuiden van Yellowstone ligt het ‘Grand Teton National Park’. Logischerwijs vindt je hier ongeveer dezelfde dieren, maar het staat ook bekend om de hoge bergpieken die erg mooi weerkaatst worden door het heldere meer wat er voor ligt.
In beide parken hebben we nogmaals mogen ervaren hoe het is om met -4 te kamperen in onze tent, maar het was het meer dan waard.

Vanuit hier zijn we richting het ‘Rocky Mountain National Park’ gereden. Qua landschap (vooral na voorgaande parken) viel ons dit iets wat tegen. Maar gelukkig hebben we hier wel 2 dingen geleerd;
– Als er gezegd word dat er bronstige reeën rondlopen moet je dit serieus opnemen.
Deze dieren maken ’s nachts een geluid wat een kruising is tussen een olifant en een oude garagedeur die je dichttrekt. En als er dan 10-tallen van deze heren dit de hele nacht doen, weet je één ding zeker; ze willen erg graag van bil!
– We hebben ook geleerd dat een zak tortillachips open knapt als je op 3.5km hoogte door de bergen rijd, met als vervelend gevolg dat er chips door de auto ligt die dan maar vlug opgegeten moet worden. Een zak naturel chips blijft op deze hoogte overigens gewoon dicht.

Na deze leerzame dagen wilde we richting ‘Mount Rushmore’ rijden, maar zagen we dat er in de buurt een dorpje lag dat ‘Nederland’ heet. Dus wij enthousiast naar Nederland om daar als een stel ervaren Aziaten op de foto te gaan met het plaatsnaambord “Nederland”. Voor de rest was hier helemaal niets te beleven, maar ach…alles voor de foto!
Mount Rushmore ligt in de ‘Black Hills’ en staat bekend om het feit dat er 4 presidentsgezichten uitgekapt zijn. De Amerikanen hebben hier een herdenkingsplaats van gemaakt en je kunt er op je gemak rondlopen en zien hoe dit gemaakt is. Op zich heb je de gezichten zo gezien, maar wij vonden het best interessant vooral tijdens een avondsessie waarbij de gezichten worden verlicht en (wat we niet wisten) de veteranen worden geëerd die aanwezig zijn tijdens het volkslied van Amerika. Dus zijn we maar netjes gaan staan tijdens het volkslied wat erg vals werd meegezongen.

Toen we de volgende ochtend geskypt hadden met familie, zagen we bij terugkomst dat een windvlaag onze hele tent vernield had. Gebroken tentstokken, een ingescheurde binnentent en zo’n beetje alle scheerlijnen afgescheurd. Dat betekende dus vlug naar de Walmart om een nieuwe tent te kopen. Deze keer hebben we maar gekozen voor een iets kleinere en een wat meer windbestendige!

Deze hebben we meteen kunnen testen in het ‘Badlands National Park’, een natuurgebied wat eigenlijk vooral opvalt omdat er midden in kilometers grasland ineens geel/rood gekleurde bergen liggen.

Ons volgende doel was Chicago. We hoopte dat de binnenstad niet vol lag met poepende zwervers net zoals in San Francisco en gelukkig was dit ook niet zo. Chicago heeft geen grote binnenstad met veel opzienbarende gebouwen, maar is erg leuk om in rond te lopen. Ook de gebieden rondom Chicago zijn mooi. De stad ligt tegen Lake Michigan en wij zijn dan ook verder gereden om zoveel mogelijk rond deze kust te bekijken.
Wat we niet wisten is dat er een stad ‘Holland’ ligt ten oosten van Lake Michigan. We gingen er vanuit dat dit weer even leuk was voor de foto en dat het eigenlijk weinig te maken zou hebben met Nederland, maar de hele stad is (ooit gesticht door een Nederlander) op Nederland gericht. In het plaatselijke park staat een geïmporteerde windmolen, maar het leukste was nog “Dutch Village”, een themapark gewijd aan Nederland. Je wordt overspoelt met klompen, Delfts Blauwe tegeltjes en er wordt elk jaar een tulpenfestival (met bijbehorende klompendans) gehouden in het voorjaar (zó jammer dat we dat gemist hebben…ahum…).
Grappig dat de naastgelegen dorpen ook herkenbaar genaamd zijn; Graafschap, Overisel, Vriesland en Zeeland!

Naast al deze Nederlandse invloeden hebben we nog iets zeer herkenbaars gezien onderweg; Maïs!
Kilometers lang maïs, maïs en nog eens maïs. Dit hele gebied staat dan ook bekend als de ‘Corn Belt’ en ze hebben zelfs een gebouw gemaakt van maïs; The Corn Palace.

Na dit stukje Oud Hollands sentiment hebben we de rest van de staat Michigan nog verkend en zijn richting de ‘Niagara Falls’ gereden.
Erg vet om deze bekende watervallen van dichtbij te zien, als was het wat jammer dat de omgeving vol staat met gedateerde hotels en casino’s.

We gaan langzaamaan richting de herfstperiode, al het groene in deze bosrijke omgeving veranderd langzaam in rood/bruin en het weer wordt wat veranderlijk.
De komende dagen gaan we kijken wat ‘Hurricane Jaoquin’ doet, maar de kans is groot dat deze aan land komt. Het is dan maar goed dat we bij Pieter & Denise blijven logeren en niet in onze tent.

Naast dit bezoek staan Boston, New York, Philadelphia en Washington op het programma en proberen we na deze stedentrips naar het ‘Great Smoky Mountains National Park’ te gaan, weer iets meer het binnenland in.
Alles is een beetje afhankelijk van de weersomstandigheden, maar hoe sneller we richting het zuiden gaan des te eerder het weer zomer word!!

Amerika bevalt ons dus prima, we hebben al meer kilometers (of ‘miles’) gereden dan gepland en al ontzettend veel foto’s gemaakt. Een selectie van de (naar onze mening) mooiste vindt je hier

De groeten!!

PS: ohja…we hebben inmiddels de compilatiefilmpjes van Nieuw Zeeland en Fiji ook online staan !!!

Nieuw Zeeland, het Noorder Eiland

Waar we in Australië 2 cyclonen en een grote bosbrand hebben ontweken, in Nieuw Zeeland een overstroming en 2 aardbevingen, was een eenvoudige parkeerplaats met 1 steen die in de weg lag teveel voor Mieke. Gevolg; opgerekte enkelbanden en een bezoekje aan de huisarts.
Hier hebben we overigens ontdekt dat iedere toerist in Nieuw Zeeland verzekerd is voor zorg, zodat je slechts een klein bedrag zelf hoeft te betalen. Een intakegesprek, consult huisarts en het intapen van de enkel heeft ons €20,- gekost, geen geld dus!

Maar goed, na dus in 2 weken te maken hebben gehad met de douane, de politie en nu de dokter, hopen we de brandweer niet nodig te hebben!

Na het vorige bericht hebben we nog enkele dagen doorgebracht op het zuidereiland om nog iets heel moois te zien, de Oahu Stream. Hier vindt je een grote groep zeehonden die vanuit zee, via een riviertje uiteindelijk met z’n allen in een klein meer (incl. waterval) zitten.

Om naar het noordereiland te gaan waren we genoodzaakt de ferry te nemen. Deze reis van 3 uur is meer een toeristische cruise, aangezien je door prachtig landschap vaart, de ‘Marlborough Sounds’.
Foto’s van deze tocht en de zeehonden vindt je hier.

De ferry komt aan in Wellington, de hoofdstad van Nieuw Zeeland. Slechts enkele dagen voordat we aankwamen werd dit gebied nog getroffen door noodweer, overstromingen en een aardbeving, gelukkig hebben wij daar geen last van gehad.

Wat vrijwel direct opvalt als je het plaatselijke toeristenbureau bezoekt is de reclame die men maakt om gebieden te bezoeken waar de films ‘Lord of the Rings’ en ‘The Hobbit’ zijn opgenomen. In en rondom Wellington zijn daarvoor diverse locaties gebruikt. Naast deze films zijn er onder andere ook nog ‘King Kong’, ‘Braindead’ en ‘Avatar’ opgenomen.
Wij hebben niets bezocht van dit alles in Wellington, maar gewacht op een bezoek aan ‘Mount Doom’ (in het echt heet deze ‘Mount Ngauruhoe’, maar ‘Mount Doom’ is makkelijker) en Hobbiton, de filmset van de 6 films van ‘Lord of the Rings’ en ‘The Hobbit’.

Eenmaal aangekomen in het nationaal park waar onder andere ‘Mount Doom’ ligt, bleken we daar vanaf de grond weinig van te zien, het was aardig bewolkt en de mooi besneeuwde toppen van de bergen waren dus slecht zichtbaar.
Dit gebied kenmerkt zich doordat er 3 vulkanen vlak bij elkaar liggen en er nog regelmatig vulkanische activiteit word gemeten. Je kunt door dit gebied een prachtige wandeling maken, de ‘Tongariro crossing’, maar deze duurt zo’n 8 uur, nog iets te lang en bergachtig voor de linkerenkel van Mieke.

Deze hebben we dus overgeslagen en zijn doorgereden naar ‘Lake Taupo’. Hier hebben we genoten van enkele mooie watervallen, wilde rivierstromen en de ‘Crater Moon Walk’, een korte wandeling door een gebied waar veel stoom omhoog komt door de grond en modderpoeltjes. Erg uniek om dit te zien. Eenmaal aangekomen in ‘Rotorua’, een dorp verderop, zagen we dit ook, maar nu vergezeld met een enorme zwavelgeur!

Hoewel we geen echte mega-fans zijn van de ‘Lord of the Rings’ en ‘The Hobbit’ films zijn we toch afgereisd naar het dorpje Matamata, oftewel ‘Hobbiton’! Deze naam hebben de inwoners zichzelf gegeven na de laatste opnames van ‘The Hobbit’. Het voormalige weiland waar nu dus deze filmset is gebouwd behoord eigenlijk tot de familie Alexandre. En deze familie vond het wel een goed idee om de filmset in ere te houden en er rondleidingen te gaan geven. Gevolg; 1500 bezoekers per dag die toch wel een behoorlijke entreeprijs neertellen om dit te zien. Toen we dit hoorde steeg het respect (lees: pure jaloezie) voor deze familie en dit briljante idee! We besefte ook dat onze achtertuin in Deurne waarschijnlijk nooit ontdekt zal worden als unieke filmset…laat staan dat we er entree voor kunnen vragen!
Maar ondanks de entreeprijs is het wel hartstikke leuk om daar rond te lopen. Het doet een beetje denken aan de stijl waarin de Efteling is gebouwd, maar is vooral leuk als je de link kan leggen met de boeken of films.

Hoe verder je richting het noorden reist, hoe meer het landschap verandert. We zijn langs kustlijnen gereden die lijken op degene die we gezien hebben in Australië en waar het in de zomer dan ook erg druk is. Dankzij het mooie weer hebben ook wij kunnen genieten van deze kustplaatsen en zijn we uiteindelijk naar het noordelijkste puntje van Nieuw Zeeland gereden, waar het uitzicht prachtig is.
Foto’s van dit alles vindt je hier….

Na 5 weken gaan we Nieuw Zeeland alweer verlaten. Het land met het teletubbie-landschap, waar het in het zuiden inmiddels is gaan sneeuwen. Zoals eerder beschreven is het verschil met Australië te groot om te spreken welk land nu mooier is. We hebben enigszins geluk gehad met het weer. Het wordt langzaamaan winter in Nieuw Zeeland, wat het rondreizen toch onpraktisch zou maken. We zijn dan ook van mening dat de zomerperiode toch wel de ideale tijd is om dit land te bezoeken. movie streaming

Wat korte feiten op een rij;
– Aantal km’s gereden: 6150
– Aantal foto’s: 702
– Langste regenbui: 23uur
– Aantal aardbevingen gevoeld: 3

Onze top 5 mooiste bezienswaardigheden de afgelopen weken;
1. Milford Sounds
2. Oahu Stream
3. Taupo
4. Hobbiton
5. Cathedral Cove

Nu dus op naar Fiji. Het land wat in eerste instantie niet eens in onze planning lag, maar hoe verder we er ons in verdiepte, hoe enthousiaster we werden. Het is daar nu hartje winter, wat betekent dat het er droog is en het er slechts 31 graden wordt…. ;-).
We zullen daar een eilandentour doen die 12 dagen in beslag neemt. Deze eilanden zijn erg klein, er is maar 1 overnachtingsplek en vaak kun je er prima omheen lopen of varen.
Per eiland zullen we enkele activiteiten mogen uitzoeken, waaronder een bezoek aan het eilandje van de film ‘Cast Away’ (met Tom Hanks). Verder bestaan de activiteiten uiteraard uit dingen die je op zee of strand kunt doen.
Na deze 12 dagen verblijven we nog 4 dagen op het ‘Takalana Bay Retreat’. Vanuit hier kun je met een bootje richting een baai met dolfijnen.

Omdat we op Fiji niet echt de mogelijkheid hebben om verdere dingen te plannen, hebben we ons verblijf op Hawaï al helemaal vaststaan. We zullen er in 22 dagen 3 eilanden bezoeken, Oahu, Kauai en Big Island. Daarna vliegen we naar Los Angeles, waar we onze auto ophalen om zo verder te kunnen reizen.

Maar nu eerst dus tijd voor Fiji, tijd voor vakantie…we zijn er aan toe!

De groeten…

Blog: De mooiste gratis bezienswaardigheden in Australië

Australië is een prachtig land om in rond te reizen, dat is op zich geen verrassing. Echter is Australië geen goedkoop land meer. Uiteraard hangt dit erg af van de manier waarop je rondreist, maar één ding is wel redelijk duidelijk, wil je excursies gaan ondernemen, dan zijn deze redelijk tot behoorlijk duur.

Bezienswaardigheden als bijvoorbeeld Fraser Island, Whitsunday Islands, Greet Barrier Reef, Kangaroo Island of Rottnest Island kunnen een behoorlijk gedeelte van je budget opslokken. Met name omdat je (bijna) altijd verplicht bent om met een organisatie mee te gaan.
Tijd dus voor een lijst met gratis bezienswaardigheden! Natuurlijk moet je vervoer hebben om er te komen, maar onderstaande locaties zijn absoluut de moeite waard om te bezoeken en kosten terplekke helemaal niets.

 

1. Great Ocean Road (Victoria)

Great Ocean Road 6
Deze bekende route, nabij Melbourne, leidt je langs vele kilometers kustlijn. Onderweg zijn vele stops waar je kunt genieten van het uitzicht, met als bekendste stop ‘The Twelve Apostels’. Hier kan het dan ook erg druk zijn, terwijl enkele kilometers verderop de drukte wat afneemt maar het uitzicht nog steeds erg mooi is.

2. Blue Mountains (New South Wales)
Three Sisters - Blue Mountains 2

Dit nationaal park kent als trekpleister onder andere de ‘Three Sisters’, maar je kunt ook de “Wentworth Falls’ bezoeken, welke een mooie wandeling aanbied. Een parkeerplek zoeken is wat lastig, met name in het hoogseizoen.

3. Wollemi National Park (New South Wales)
Wollemi National Park 20

Slechts een paar kilometer verwijderd van de Blue Mountains ligt het Wollemi National Park. Dit park is veel minder toeristisch, maar heeft enkele prachtige wandelingen. De bekendste wandelroute neemt je door een lange tunnel (oude spoorwegtunnel) waar je de zogenaamde ‘glowworms’ kunt zien. Het landschap en de uitzichten bieden grofweg hetzelfde als de Blue Mountains.

4. Tomaree Head (New South Wales)
Tomaree Head - Tomaree National Park 10

Niet echt bekend, maar Tomaree Head biedt één van de mooiste uitzichten van de oostkust. Het ligt ongeveer 60km ten noorden van Newcastle. Met slechts een wandeling/klim van 1 kilometer heb je uitzicht op de baai, maar tegelijkertijd ook op meerdere stranden met helder zeewater.

5. Koala Hospital Port Macquarie (New South Wales)
Koala Hospital - Port Macquarie 4

Een 250km boven Newcastle ligt het plaatsje Port Macqaurie. In deze plaats vindt je een koala hospital welke zich richt op het verzorgen van koala’s die gewond zijn geraakt door bijvoorbeeld natuurrampen of verkeersongelukken. Zeer interessant om een rondje door deze verblijfplaats te lopen. Rondleidingen worden er ook gegeven op gezette tijden.

6. House of Parliament Canberra (Australia Capital Territory)
Canberra 17

Even wat anders dan natuur, een bezoek aan het parlementsgebouw van Canberra. Als hoofdstad van Australië kun je hier een kijkje nemen in diverse kamers waar normaal gesproken de leiders van Australië hun beslissingen nemen.

7. Edith Falls (Northern Territory)
Edith Falls 3

Op een 45min rijden van de stad Katherine liggen de Edith Falls. Je hebt hier de optie om via 2 wandelingen langs de watervallen te lopen, waar je vervolgens ook mag zwemmen. Dit laatste is heerlijk, aangezien het in dit gebied erg warm kan worden.

8. Katherine Gorge (Northern Territory)
Katherine Gorge 33

De stad Katherine stelt niet veel voor, maar het nationaal park met de ‘Katherine Gorge’ is prachtig. Deze ligt een 40km buiten de stad en biedt een aantal wandelroutes en opties om met een cruise door deze gorge te varen. De wandelroutes komen langs enkele plaatsen waar mooie watervallen te zien zijn en waar je een verfrissende duik kunt nemen.

9. Coral Bay (Western Australia)
Coral Bay 86

Het ideale plaatsje aan de westkust voor rust, zon, zee, strand en snorkelen! Dit kleine dorp beschikt slechts over 1 straat en een klein winkelcentrum, wat de naam eigenlijk niet mag hebben. Het mooie is echter dat je slechts enkele stappen in zee hoeft te zetten om te kunnen zwemmen en snorkelen tussen koraal en tropische vissen!

10. Canal Rocks (Western Australia)

Canal Rocks 15
In het zuidwesten van Australië kun je vanuit Busselton de snelweg naar Margaret River nemen. Leuker is het om de ‘scenic route’ te nemen langs de kust. Halverwege kom je langs de ‘Canal Rocks’. Deze aparte rotsformatie in zee zorgt voor een prachtig uitzicht en je hebt de mogelijkheid om in zeer helder water te zwemmen.

11. Great Ocean drive (Western Australia)
Great Ocean Drive - Esperance 6

Niet te verwarren met The Great Ocean Road nabij Melbourne kun je The Great Ocean Drive rijden bij Esperance, West Australië. Deze route neemt je langs enkele mooie afgelegen stranden en is weinig toeristisch.

Daarnaast wordt je ook langs The Pink Lake gestuurd. Deze was ooit roze, maar is dit al lang niet meer!

12. Gorge wildlife park Adelaide Hills(gratis koala vasthouden!) (South Australia)
Gorge Wildlife Park 61

Ok, eerlijk is eerlijk, de entree voor dit park is $15,- per persoon. Maar waar andere parken (ontzettend) veel geld vragen voor het vasthouden van een koala, is dit hier helemaal gratis! Daarnaast mag je in dit park diverse dieren voeren (dit voer mag je zelf meenemen) en kun je jezelf makkelijk enkele uren vermaken. Het is de entree meer dan waard.

Verwar dit park niet met het wat bekendere Cleland Wildlife Park, welke iets dichterbij Adelaide ligt. Hier vragen ze $30,- voor het vasthouden van een koala.

Deze lijst zal altijd incompleet zijn, daar waar er nog genoeg dingen te zien zijn die niets kosten. Aanvullingen zijn dan ook altijd welkom!