Van west naar oost, via Nederland en Holland

Zó…daar zijn we weer, klaar voor een nieuw verhaal, want wat wij allemaal hebben meegemaakt de laatste weken…dus ga er maar eens snel voor zitten…

Yellowstone samengevat; erg gaaf! We dachten al het één en ander te hebben gezien ondertussen, maar de diversiteit van landschap en wilde dieren maakt dit park erg mooi.
Het park staat bekend om vulkanisch landschap en geisers, maar ook om bizons, zwarte beren en elanden/herten/reeën.
In wat folders over dit park stond dat er gemiddeld elk jaar 1 persoon overlijd door een aanval van een grizzly beer. Toevallig waren het er dit jaar al 3, dus wij konden er gewoon veilig rondlopen, hadden wij ff geluk!
Zodra je het park binnen komt rijden stop je nog voor de eerste bizon, maar binnen enkele minuten rijden zie je kuddes van deze dieren staan. Na flink wat bizons op de foto te hebben gezet, konden we de conclusie trekken dat dit toch echt wel erg lelijke dieren zijn, maar gaaf om in het echt te zien, vooral als ze net voor je auto oversteken.
Het vulkanisch landschap met de verschillende kleuren blijft erg indrukwekkend en uiteraard hebben we ook een bezoekje gebracht aan “Old Faithfull”, de geiser die elk 1,5 uur begint te spuiten.

Een klein stukje ten zuiden van Yellowstone ligt het ‘Grand Teton National Park’. Logischerwijs vindt je hier ongeveer dezelfde dieren, maar het staat ook bekend om de hoge bergpieken die erg mooi weerkaatst worden door het heldere meer wat er voor ligt.
In beide parken hebben we nogmaals mogen ervaren hoe het is om met -4 te kamperen in onze tent, maar het was het meer dan waard.

Vanuit hier zijn we richting het ‘Rocky Mountain National Park’ gereden. Qua landschap (vooral na voorgaande parken) viel ons dit iets wat tegen. Maar gelukkig hebben we hier wel 2 dingen geleerd;
– Als er gezegd word dat er bronstige reeën rondlopen moet je dit serieus opnemen.
Deze dieren maken ’s nachts een geluid wat een kruising is tussen een olifant en een oude garagedeur die je dichttrekt. En als er dan 10-tallen van deze heren dit de hele nacht doen, weet je één ding zeker; ze willen erg graag van bil!
– We hebben ook geleerd dat een zak tortillachips open knapt als je op 3.5km hoogte door de bergen rijd, met als vervelend gevolg dat er chips door de auto ligt die dan maar vlug opgegeten moet worden. Een zak naturel chips blijft op deze hoogte overigens gewoon dicht.

Na deze leerzame dagen wilde we richting ‘Mount Rushmore’ rijden, maar zagen we dat er in de buurt een dorpje lag dat ‘Nederland’ heet. Dus wij enthousiast naar Nederland om daar als een stel ervaren Aziaten op de foto te gaan met het plaatsnaambord “Nederland”. Voor de rest was hier helemaal niets te beleven, maar ach…alles voor de foto!
Mount Rushmore ligt in de ‘Black Hills’ en staat bekend om het feit dat er 4 presidentsgezichten uitgekapt zijn. De Amerikanen hebben hier een herdenkingsplaats van gemaakt en je kunt er op je gemak rondlopen en zien hoe dit gemaakt is. Op zich heb je de gezichten zo gezien, maar wij vonden het best interessant vooral tijdens een avondsessie waarbij de gezichten worden verlicht en (wat we niet wisten) de veteranen worden geëerd die aanwezig zijn tijdens het volkslied van Amerika. Dus zijn we maar netjes gaan staan tijdens het volkslied wat erg vals werd meegezongen.

Toen we de volgende ochtend geskypt hadden met familie, zagen we bij terugkomst dat een windvlaag onze hele tent vernield had. Gebroken tentstokken, een ingescheurde binnentent en zo’n beetje alle scheerlijnen afgescheurd. Dat betekende dus vlug naar de Walmart om een nieuwe tent te kopen. Deze keer hebben we maar gekozen voor een iets kleinere en een wat meer windbestendige!

Deze hebben we meteen kunnen testen in het ‘Badlands National Park’, een natuurgebied wat eigenlijk vooral opvalt omdat er midden in kilometers grasland ineens geel/rood gekleurde bergen liggen.

Ons volgende doel was Chicago. We hoopte dat de binnenstad niet vol lag met poepende zwervers net zoals in San Francisco en gelukkig was dit ook niet zo. Chicago heeft geen grote binnenstad met veel opzienbarende gebouwen, maar is erg leuk om in rond te lopen. Ook de gebieden rondom Chicago zijn mooi. De stad ligt tegen Lake Michigan en wij zijn dan ook verder gereden om zoveel mogelijk rond deze kust te bekijken.
Wat we niet wisten is dat er een stad ‘Holland’ ligt ten oosten van Lake Michigan. We gingen er vanuit dat dit weer even leuk was voor de foto en dat het eigenlijk weinig te maken zou hebben met Nederland, maar de hele stad is (ooit gesticht door een Nederlander) op Nederland gericht. In het plaatselijke park staat een geïmporteerde windmolen, maar het leukste was nog “Dutch Village”, een themapark gewijd aan Nederland. Je wordt overspoelt met klompen, Delfts Blauwe tegeltjes en er wordt elk jaar een tulpenfestival (met bijbehorende klompendans) gehouden in het voorjaar (zó jammer dat we dat gemist hebben…ahum…).
Grappig dat de naastgelegen dorpen ook herkenbaar genaamd zijn; Graafschap, Overisel, Vriesland en Zeeland!

Naast al deze Nederlandse invloeden hebben we nog iets zeer herkenbaars gezien onderweg; Maïs!
Kilometers lang maïs, maïs en nog eens maïs. Dit hele gebied staat dan ook bekend als de ‘Corn Belt’ en ze hebben zelfs een gebouw gemaakt van maïs; The Corn Palace.

Na dit stukje Oud Hollands sentiment hebben we de rest van de staat Michigan nog verkend en zijn richting de ‘Niagara Falls’ gereden.
Erg vet om deze bekende watervallen van dichtbij te zien, als was het wat jammer dat de omgeving vol staat met gedateerde hotels en casino’s.

We gaan langzaamaan richting de herfstperiode, al het groene in deze bosrijke omgeving veranderd langzaam in rood/bruin en het weer wordt wat veranderlijk.
De komende dagen gaan we kijken wat ‘Hurricane Jaoquin’ doet, maar de kans is groot dat deze aan land komt. Het is dan maar goed dat we bij Pieter & Denise blijven logeren en niet in onze tent.

Naast dit bezoek staan Boston, New York, Philadelphia en Washington op het programma en proberen we na deze stedentrips naar het ‘Great Smoky Mountains National Park’ te gaan, weer iets meer het binnenland in.
Alles is een beetje afhankelijk van de weersomstandigheden, maar hoe sneller we richting het zuiden gaan des te eerder het weer zomer word!!

Amerika bevalt ons dus prima, we hebben al meer kilometers (of ‘miles’) gereden dan gepland en al ontzettend veel foto’s gemaakt. Een selectie van de (naar onze mening) mooiste vindt je hier

De groeten!!

PS: ohja…we hebben inmiddels de compilatiefilmpjes van Nieuw Zeeland en Fiji ook online staan !!!

2 gedachten over “Van west naar oost, via Nederland en Holland”

  1. Veel van de foto’s van Yellowstone en the Grand Tetans staan ook in ons fotoboek van vorig jaar. Ik mis alleen de foto’s van Mormon Row, de oude boerderijen in de Tetans. Zijn jullie niet in de Big Horn Mountains geweest? Cody gezien? Hopelijk wel Jackson Hole. Het beste westerndorp dat we tot op heden in Amerika gezien hebben. Zijn jullie in South Dakota in de buurt van Pierre naar het Laura Ingles park van het Kleine huis op de prairy geweest? Ben benieuwd. Groetjes, Marianne Adriaans

    1. Hoi,
      we hebben de Mormon Row zien liggen, maar niet ingereden, kon op dat moment niet. Verder hebben we i.v.m. tijd en afstand veel kleine dorpen overgeslagen, wat ons nu de mogelijkheid geeft om de komende weken via Texas, Louisiana en Mississippi naar Florida de rijden…lastig al die luxe keuzes die we af en toe moeten maken 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.